Fotograf


-warszawa
-Koszalin
-poznań
-Łódź
-Kraków
-rzeszów
-lublin
-Kielce
-Gliwice

Reklama
zdjęcia reklamowe warszawa
http://www.naszasprawa2.pl/
nowa atrakcja fotobudka
fotografia ślubna warszawa
Do sypialni
A A A

Materiały światłoczułe

Oznaczenia papierów fotograficznych Foton Pierwszą rzeczą, na którą zwracamy uwagę przy kupnie papieru fotograficznego, jest jego rodzaj. Oznaczają go litery: B - papier bromowy C - papier chlorowy BC - papier chlorobromosrebrowy Następnie poznajemy jego kontrastowość oznaczoną stopniami i barwą na obrzeżu etykiety: bardzo twardy 26° zielony „twardy 34° niebieski normalny 42° czerwony specjalny 50° pomarańczowy miękki 58° żółty Oznaczenia wyrobów fabryk zagranicznych nie są ujednolicone i może się zdarzyć, iż papiery oznaczone np. jako normalne, w prakty­ce okażą się bardziej kontrastowe niż papiery innej firmy posiadające to samo oznaczenie. Natomiast oznaczenie stopnia kontrastowości materiałów pozytywowych Foton jest rezultatem dokładnych fabrycz­nych pomiarów sensytometrycznych i wywołania ich według ściśle określonych norm. W praktyce fotoamator pozna z czasem te subtel­ności, co ustrzeże go od ewentualnych niespodzianek przy pracy nad pozytywem. Na opakowaniu fabrycznym papierów światłoczułych poza wyrażo­ną w stopniach ich kontrastowością znajdujemy i inne informacje. Trzy cyfry oznaczają kolejno: barwę podłoża papieru (odcień), sto­pień intensywności połysku lub matowości oraz rodzaj powierzchni papieru i jej strukturę. Przechowywanie materiałów negatywowych i pozytywowych Zarówno błony światłoczułe, jak i papiery fotograficzne muszą być właściwie przechowywane w warunkach zapewniających ich pełną użyteczność. Tylko wtedy zachowają sprawność w okresie fabrycznie oznaczonej ważności. Fotoamatorzy nie przywiązują wagi do zaleceń i wskazań podręcznikowych dotyczących przechowywania materiałów światłoczułych aktualnie nie użytkowanych. A tymczasem nie wystar­czy wydzielenie w pracowni pojemnej szuflady stołu czy oddzielnej półki, aby uchronić je od niewidocznego (do czasu wywołania) uszko­dzenia. Rezultatem wadliwego składowania materiałów fotograficz­nych może być zmarnowana rolka zdjęć, szary, zadymiony negatyw, pozbawiony zupełnie kontrastów, zszarzały lub pożółkły pozytyw; sło­wem - zmarnowany wysiłek, czas, pieniądze, czego można uniknąć, przestrzegając ściśle zasad racjonalnego przechowywania materiałów. Nie lekceważmy faktu, iż emulsja światłoczuła wykazuje swą nomi­nalną czułość (podaną na opakowaniu) w zasadzie w okresie podanym przez producenta. Błony i filmy mają na opakowaniu podany przez fabrykę termin, do którego powinny być użytkowane i wywoływane. W okresie tym producent gwarantuje sprawność materiału pod warun­kiem właściwego przechowywania go w okresie poprzedzającym naświetlenie i wywołanie danego materiału. Na opakowaniu materia­łów negatywowych znajdziemy tę informację, zwykle obok fabryczne­go numeru emulsji, ujmującą w cyfrowym kodzie technologiczne dane produktu. Numer emulsji obchodzi nas o tyle, że mając np. ładunki filmu o tym samym oznaczeniu cyfrowym możemy być pewni, iż w toku obróbki laboratoryjnej wykażą jednolite właściwości, bez odchyleń, co może się zdarzyć (nie musi) w przypadku emulsji o innym numerze określającym. Na opakowaniu papierów fotograficznych nie znajdziemy wyraźnej, słownie określonej daty, terminu ich użyteczności. Ale podane tam w pewnej umownej kolejności cyfry mówią wtajemniczonym, kiedy dany materiał pozytywowy został wyprodukowany. Trwałość papie­rów fotograficznych, w zależności od warunków ich przechowywania, czułości i specyfiki poszczególnych wyrobów (papiery niektórych fabryk są trwalsze od innych) - wykazują pełną żywotność w okresie: błyszczące i półmatowe - ok. 2 lat matowe - ok. lV2 roku od chwili wyprodukowania. Bez większego ryzyka można jednak ten okres wydłużyć, sprawdzając oczywiście, czy długo magazynowany papier nie wykazuje zbytniej utraty czułości, zadymienia przybrzeżne­go - szarego lub żółtego (wadliwości opakowania, wyziewy chemika­liów, gaz świedny itd.). Jeśli papier wykazuje równomierne zadymienie szare na całej powierzchni, niezależnie od tego, czy do próby użyto arkusza z ze­wnątrz, czy z wewnątrz pakietu lub pudełka - świadczy to o znacznym przeterminowaniu papieru, przechowywaniu w zbyt wysokiej tempe­raturze. Ale może to być również spowodowane użyciem niewłaściwe­go dla danej emulsji światła ochronnego w toku obróbki ciemniowej. Dlatego ostrożność przy ocenie całkowitej nieprzydatności papieru nie zaszkodzi, szczególnie wtedy, gdy pracujemy na materiale nie używanym uprzednio, co do którego nie mamy doświadczeń. Nie należy zapominać, iż niektóre papiery fotograficzne dla wzmożenia ich wrażliwości na światło białe są uczulone optycznie, a w związku z tym reagują zaciemnieniem w wywoływaczu, gdy do ich obróbki w ciemni użyjemy światła żółto-oliwkowego, zupełnie bezpiecznego dla innych nie uczulonych papierów. Szyfr papierów fotograficznych stosowany przy wyrobach krajo­wych Foton przedstawia się następująco: 1 cyfra - oznacza końcówkę roku produkcji 2-3 cyfra - miesiąc produkcji 4-5 cyfra - dzień miesiąca dalsze cyfry to fabryczne oznaczenia technologiczne.Dwie końcowe liczby i ewentualnie dalsze mają swe znaczenie dla producenta w przypadku reklamacji. Im temperatura i wilgotność pomieszczenia, w którym przechowu­jemy materiały światłoczułe, jest wyższa ponad określoną normę (17-18°C) - wilgotność względna 50-70% - tym proces starzenia się materiału przebiega szybciej. Szkodzi zawsze: bliskość grzejników CO, pieców, wystawianie pudełek i pakietów z papierami na bezpo­średnie działanie słońca, obecność nawet minimalna wspomnianego już gazu świetlnego lub wyziewów amoniaku, siarkowodoru - niszczą materiały fotograficzne bezpowrotnie. Nawet przed upływem okresu gwarancyjnego materiał taki może być nieprzydatny. Ciemnia, w której wykonujemy prace laboratoryjne, nie jest miej­scem odpowiednim do przechowywania materiałów fotograficznych. Lokujemy je w innym pomieszczeniu. Błony i fdmy składujemy w opakowaniu oryginalnym w szafie lub szufladzie (byle nie pachnącej świeżą żywicą lub lakierem) chroniąc je przed bezpośrednim działa­niem światła. Papiery do powiększeń, zarówno paczki już częściowo użytkowane, jak nowe - przechowujemy pod lekkim przyciskiem (kawałek sklejki lub płyty winidurowej lekko obciążone). Materiały negatywowe już naświetlone w kamerze powinny być w zasadzie wywołane możliwie szybko. Zdjęcie cieszy, gdy nosimy w sobie „na żywo" pamięć fotografowanej scenerii, gdy w razie nieudania się zdjęcia - możemy z błędów wyciągnąć wnioski robocze na przyszłość. Niemniej jednak trwałość obrazu utajonego (przed wywołaniem) jest duża, a zależy przede wszystkim od właściwych warunków przechowywania błony (2-3 lata). Ale zdarzyło się również wywołanie (specjalną metodą) negatywów zdjęć ze słynnej tragicznej wyprawy podbiegunowej Andrćego po 38 latach od momentu ekspo­zycji. Trwałość obrazu utajonego na naświetlonych papierach fotograficz­nych jest znikoma. Już po kilku dniach od chwili naświetlenia pod powiększalnikiem lub w kopioramce możemy zaobserwować znaczny spadek czułości i gęstości zaczernienia emulsji.