Fotograf


-warszawa
-Koszalin
-poznań
-Łódź
-Kraków
-rzeszów
-lublin
-Kielce
-Gliwice

Reklama
fotografia dziecięca
fotograf ślubny wrocław
fotograf na ślub wielkopolska
fotografia ślubna Grójec
A A A

Półautomatyczny pomilr czasu naświetlania

Wszystkie układy opisane w p. 3.3.2 można połączyć w jedno urządzenie do pomiaru czasu naświetlania, działające półautomatycznie. Jak pokazano na , zamiast stosowanego dotąd potencjometru Pi konieczne jest do tego założenia przełącznika wielopozycyjnego, za pomocą którego można ustawić różne napięcia na dzielniku. Przełącznik ten powinien być osa­dzony na tej samej osi, na której znajduje się przełącznik skokowy do ustawiania czasów naświetleń układu odmierzającego (zegara). Przy okreś- Po wykonaniu układu elektrycznego i po zakończeniu strojenia koniecz­ne jest cechowar.ie przyrządu. W tym celu określa się najpierw przy najmniejszym otworze przysłony odpowiedni czas naświetlania dla gatun­ku papieru o średniej czułości, stosując metodę pasków próbnych. Dla każdego następnego otworu przysłony otrzymuje się wtedy zawsze połowę czasu naświetlania. Otrzymane w ten sposób punkty cechowania można lonym położeniu tego przełącznika należy oporności światłomierza oraz urządzenia do odmierzania czasu naświetlania związać ze sobą tak, aby przy każdym ustawieniu światłomierza otrzymać związany z tym czas naświetlania. Jeżeli przyjmie się współczynnik zmian od stopnia do stopnia wynoszący 1,2, uzyskuje się 10-M2 położeń przełącznika. Przy pracy naj­pierw zmienia się przełożenie przełącznika skokowego tak, aby uzyskać wartość przerzutu światłomierza, co ujawnia się np. przez tykanie prze­kaźnika. Przy naświetlaniu papierów do powiększeń należy tylko przy­cisnąć przycisk T urządzenia zegarowego. Jako urządzenie zegarowe na­daje się tutaj każdy ze wspomnianych układów, przy czym najlepiej za­stosować układ pokazany na Dalszą możliwością półautomatycznego naświetlania jest dobranie dla dwu lub trzech stałych czasów odpowiednich jasności za pomocą zmiany przy­słony. W tym przypadku półautomatyczne działanie można zrealizować za pomocą dwu niezależnych urządzeń — światłomierza i urządzenia czaso­wego. Na urządzeniu czasowym nastawia się wymagany czas podobnie jak n» światłomierzu. Gdy wychodzi się z wartości doświadczalnych przy powiększaniu, wtedy w większości przypadków najbardziej niekorzystna wartość naświetlania przypada przy maksimum 60 s i przy całkowicie otwartej przysłonie. Nie­mniej jednak najkrótszy wymagany czas naświetlania wynosi 0,25 s; war­tości te leżą u podstaw wykresu pokazanego na przedstawiającego związek między liczbą przysłony, czasem naświetlania i ilością jednostek światła. Z wykresu można odczytać, że możliwe jest spełnienie tych trzech parametrów naświetlania dla całego zakresu. Optymalne wartości czasu naświetlania to 2, 8 i 30 lub 60 s. służy tutaj fotoopornik typu CdS-8. Ponieważ ma on w przybliżeniu linio­wą charakterystykę tylko przy dużym natężeniu oświetlenia, przy pewnym wysiłku można zbudować jedynie urządzenie automatyczne, które będzie działało zadowalająco przy stosunkowo niewielkim zakresie formatów. Urzą­dzenie to jest przydatne przy kopiowaniu i powiększaniu od formatu 6X9 cm aż do formatu pocztówkowego.Zasada pracy pierwszego przykładowego urządzenia polega na tym, że na­ładowany kondensator rozładowuje się przez oporność zależną od natężenia oświetlenia . Im większe jest natężenie oświetlenia w procesie naświetlania, tym mniejsza jest oporność fotoopornika, tym szybciej roz­ładowuje się kondensator i tym krótszy zatem jest czas naświetlania. Przyrząd steruje się w czasie naświetlenia papieru i dlatego fotoopornik nie powinien być umieszczany bezpośrednio w strumieniu światła, lecz Dalszą zaletą tej metody jest to, że dzięki fotoprzetwornikom pracuje się zawsze w tym samym punkcie roboczym, przez co charakterystyki nieli­niowe nie mają tu wpływu, co ma specjalne znaczenie zwłaszcza przy za­stosowaniu fotooporników. Szczególnie korzystne jest to, że możemy unik­nąć odczytywania wszelkich wartości pomiarowych w stosunkowo ciem­nym laboratorium fotograficznym.Budowa i dostrajanie urządzeń Budowę przyrządu przedstawiono na rysunkach, parametry również już wymieniono, należy zatem podać tylko ogólne zasady. Aby dostosować się do aktualnych wymagań i do posiadanych podzespołów konstrukcyjnych, należy kierować się przykładami obliczeniowymi, podanymi w poprzednich rozdziałach. Konstrukcja układu jest zasadniczo nieistotna. Godne zalecenia jest zasto­sowanie diody Zenera z zasilaczem sieciowym, co zapewni powtarzalność mierzonych wartości. W odniesieniu do przyrządów zasilanych z sieci Problem prądu zasilającego omówiono w Układ należy wykonać techniką obwodów drukowanych. Wskazówki będą podane w Specjalną uwagę należy zwrócić na to, że biegunowości napięcia zasilają­cego kondensatorów elektrolitycznych, diody Zenera, miernik, lub prze­kaźnika oraz fotoprzetwornika zależą od użytego tranzystora, tzn. od tego czy zastosowano typ npn, czy pnp. f — (otoopornik, 2—potencjometr pomisrowy, 3 — kabel, 4— przycisk urojeniowy, 5 — przełącznik zakresu pomiarowego, 6 — regulator strojeniowy, 7— wyłącznik Budowę przyrządu przedstawiono na ale każdy może według swojego gustu i możliwości znaleźć inne optymalne rozwiązanie. Bezwa­runkowo uwagę trzeba zwrócić na to, że przy zastosowaniu fotooporników, przy ich mocowaniu i podłączaniu, trzeba używać materiałów izolacyjnych o dobrej jakości, gdyż fotoopornik może mieć oporność wielu setek MQ. podzielić jeszcze przez oszacowanie. Przy różnych zakresach pomiarowych konieczne jest przeprowadzenie takiego cechowania dla różnych wielkości powiększeń. Wydaje się celowe, aby pomiar i kalibrację odnosić do zdjęcia o średniej szarości. Przy późniejszych pomiarach — czułość papieru należy uwzględniać jako mnożnik wynikowego czasu naświetlania.