Fotograf


-warszawa
-Koszalin
-poznań
-Łódź
-Kraków
-rzeszów
-lublin
-Kielce
-Gliwice

Reklama
fotografia noworodkowa warszawa
fotograf na wesele warszawa
pożyczki pozabankowe długoterminowe na blog.pozyczkabez.pl
http://studiochmury.pl/produkcja-sesji-zdjeciowych
A A A

Robimy przezrocza

Praktykowane są trzy sposoby kopiowania przezroczy: 1. metoda stykowa j | 2. metoda optyczna - przefotografowanie negatywu na pozytyw 3. metoda odwracalna - inwersja. Trzeciego sposobu, polegającego na zamianie obrazu negatywowe­go na pozytyw owy drogą odpowiednich zabiegów w czasie chemicznej 1 obróbki zdjęcia w laboratorium metodą inwersji, nie będziemy opisy­wać. (Zainteresowanych odsyłamy do książki Z. Pękosławskiego i Robimy przezrocza, Do wykonywania w pracowni przezroczy metodą pierwszą wystar-( czy zwykła kopioramka do kopiowania odbitek stykowych, tyle że dla J ułatwienia przesuwu taśmy negatywowej w kopioramce znajdują się dwa wycięcia w krótszych jej bokach - od strony deseczki przycisko­wej . Dzięki temu nie musimy rozcinać błony negatywowej na pojedyncze klatki, taśma nie ulega szkodliwemu nieodwracalnemu zagięciu, co ma miejsce wtedy, gdy chcemy ją przekornie ulokować w kopioramce nie przystosowanej, czyli bez wycięć bocznych. Samo kopiowanie przezroczy polega, jak domyślamy się, na ze­tknięciu błony negatywowej stroną emulsyjną z warstwą emulsyjną nie naświetlonej błony pozytywowej, niskoczułej, specjalnie do tego celu produkowanej (np. krajowy Mikrofilm Pozytywowy, nie uczulony ; optycznie, drobnoziarnisty, kontrastowy, o dużej rozdzielczości, bez warstwy przeciwodblaskowej), a następnie naświetleniu odpowiednio dozowanym światłem białym. Negatyw powinien być zwrócony podło­żem (stroną błyszczącą) do szybki kopioramki, a film pozytywowy błyszczącą stroną do jej deseczki przyciskowej wyłożonej filcem. Po upizednim wykonaniu próbki orientacyjnej ze skrawka filmu pozyty­wowego i prawidłowym wywołaniu wiemy już, jak długo naświetlać, | aby uzyskać dobre przezrocze. Źródłem światła do kopiowania może być np. lampa powiekszalni-1 ka, na którego podstawie kładziemy kopioramkę, szybką w stronę ( światła. Przysłona obiektywu rzutnika posłuży nam skutecznie do | regulowania intensywności strumienia świetlnego: przy negatywach I gęstych nie przysłonimy obiektywu, przy słabych niedowołanych, i lekko nie doświetlonych, mniej krytych zastosujemy silniejsze przysło-1 nięcie obiektywu, operując przez to światłem łagodniejszym. Cała manipulacja kopiowania przezroczy odbywa się oczywiście w ciemni, | w świetle ochronnym, zwykle jasnoczerwonym, które filmowi pożyty-j wowemu, nie uczulonemu optycznie, nie szkodzi. Jeśli nie mamy błony pozytywowej, możemy przezrocza skopiować| nawet na materiale negatywowym normalnym, używanym do zdjęć byle niezbyt wysokiej czułości, pod warunkiem ich nieco bardzie kontrastowego wywołania (np. ORWO NP 15). Po starannym przycięciu przezrocza do odpowiedniego formatu i umieszczeniu w plastykowej ramce (bywają w sklepach Foto-Optyki) jest ono gotowe do projekcji. Druga z kolei metoda kopiowania przezroczy polega na przefoto-grafowaniu podświetlonego od dołu negatywu zdjęcia a tym samym - zamianie na pozytyw. Potrzebna nam do tego tzw. kopiarka optyczna wzorowana w pewnym stopniu na fabrycznej, prosta w budowie, i lustrzanka jednoobiektywowa, małoobrazkowa. Wykonujemy skrzyneczką drewnianą, z okienkiem w górnej ściance na pomieszczenie kopiowanego na przezrocze negatywu. Negatyw musi być równomiernie oświedony przez żarówką wewnątrz skrzynki. Zapewnia to szybka mleczna łub matówka ulokowana nad żarówką 15-25 wat. Oprawka żarówki przymocowana jest do dna kopiarki tak, aby po wkręceniu lampy pozostała nad nią wolna przestrzeń 5-6 cm, aby negatyw znajdujący sią w okienku nie uległ przegrzaniu (skręce­niu). Dobrze będzie, jeśli kopiarce optycznej zapewnimy wentylację (otwory na dole i górze skrzynki, osłoniąte w sposób podany przy opisie amatorskiej przystawki do powiększeń). Instalacją wykonamy wg podanego schematu przewodem w igelicie, umieszczając przycisk zapalający żarówką na jednej z bocznych ścian skrzynki.Poważną trudność dla mniej wprawnych stanowi wykonanie dobrej prowadnicy na wierzchu skrzynki dla przesuwu kopiowanego negaty­w u. Przy jej niedokładnym wykonaniu zachodzi obawa porysowania emulsji filmu lub samego podłoża (celuloidu). Dlatego prowadnicę z blachy lepiej zastąpić tzw. maletką bakelitową od projektora Bajka, kupioną w sklepie Foto-Optyki, która, po przystosowaniu dla negaty­wu 24x36 mm, czyli zwiększeniu wymiarów jej okienka, precyzyjnie utrzymuje film we właściwym położeniu. Maletkę-prowadnicę umie­szczamy nad oświetlonym okienkiem kopiarki dwiema drewnianymi listewkami, przymocowanymi w odpowiednim rozstawieniu, tak aby tkwiła między nimi dość ciasno, ale dawała się wysuwać. Zmieniając taśmę negatywową wysuwamy maletkę z obejmy. Jeśli kopiujemy przezrocza z taśmy negatywowej ciągłej nie przeciętej na mniejsze -odcinki - kładziemy ją do okrągłej specjalnie do tego celu przeznaczo­nej części maletki, skąd przesuwamy ją stopniowo w miarę fotografo­wania poszczególnych klatek filmu. Kopiarka po próbie oświetlenia, jego równomierności, szczelności skrzynki i wentylacji - jest gotowa 'j do użytku. Zdjęcia wykonujemy w ciemni, w świede przyćmionym, aby nie przeszkadzało w nastawieniu obrazu na matówce kamery i nie osłabia kontrastowości negatywu podświetlonego w kopiarce. Między kamerę a obiektyw wkręcamy odpowiedniej długości pierścień lub 'j tubus pośredni (skala odwzorowana 1:1). Przezrocza mogą być demonstrowane bez rozcinania taśmy na poszczególne obrazki, względnieipo przycięciu jako pojedyncze dia- i pozytywy. Nowoczesne rzutniki projekcyjne są zwykle uniwersalne, J umożliwiają projekcję zarówno taśm ciągłych, jak diapozytywów i oprawionych w ramki, zwykle gromadzonych w pomyślanych tematy- 1 cznie zestawach i ulokowanych w plastykowych kasetach zbiorczych, i wsuwanych do projektora i kolejno rzutowanych na ekran, ręcznie lub i z pomocą urządzeń automatycznych, uruchamianych z odległości. Z podanych opisów wynika, iż proces samodzielnego sporządzania ' diapozytywów nie jest skomplikowany, dlatego dobrze będzie wyko- I nać odpowiednie proste przybory, umożliwiające tę miłą pracę i na I stałe pomieścić je obok innego szacownego sprzętu w naszej pracowni I Oczywiście negatywy wykonane na filmie barwnym można również kopiować optycznie (w laboratoriach fabrycznych, na odpowiednim materiale pozytywowym „kolorowym" bądź fotografować z miejsca 1 na materiałach negatywowych tzw. odwracalnych, zmieniając w toku odpowiednio prowadzonego procesu wywoływania negatyw na pozy­tyw barwny, bez konieczności kopiowania optycznego lub stykowego. Są to jednak sprawy bardziej skomplikowane. Przy obróbce materiałów barwnych amator korzysta zwykle z usług laboratoriów profesjonalnych, choć nie jest to regułą, gdyż w warun­kach domowych stworzymy odpowiednie możliwości techniczne. numerowane, aby łatwo je można było odszukać w archiwum. Skrzyn-kę-archiwum do przechowywania przezroczy małoobrazkowych opra­wionych w standardowe ramki przedstawia Do przechowywania przezroczy w ramkach służą odpowiednie kasetki ze sklejki lub plastykowe. Można je sporządzić samemu lub zaadaptować dla tych celów posiadane pudełko drewniane, dzieląc jego wnętrze na przegrody, przystosowane do rozmiarów ramki przezrocza (5x5 cm). Przezrocza na taśmie ciągłej przechowujemy