Fotograf


-warszawa
-Koszalin
-poznań
-Łódź
-Kraków
-rzeszów
-lublin
-Kielce
-Gliwice

Reklama
fotografia reklamowa
www.seabridge.pl
fotograf do ślubu olsztyn
adres fotobudki w Wrocławiu
A A A

Usunięcie wad/ przesuwu filmu

W aparatach fotograficznych Taxona i Tenax często występują trudności przy przesuwaniu filmu. Przyczyną tego jest najczęściej nowa uproszczona konstrukcja tulei łożyska szpuli filmu. Starą szpulkę pokazano na a, natomiast obecne rozwiązanie przedsta­wiono na Ponieważ pręt prowadzący w aparacie Taxona lub Te-nax ma zbyt małą średnicę, zaklinowuje się on tak, jak to pokazuje W rezultacie szpulka ustawia się skośnie i utrudnia transport filmu, co pro­wadzi do rozerwania perforacji i tym samym uniemożliwia jego przesuwa­nie. Można temu zaradzić wciskając do wnętrza szpuli odpowiedni okrągły prowadnik. Jest to kołek rozporowy z tworzywa sztucznego o wymiarach 5X5X42 mm który należy skrócić tak, jak pokazano na nie przycinać go równo z występem tulei łożyska. Prowadnik teń zapewne prawidłowy transport filmu. upewnia Fotografie nocne w podczerwieni Amatorzy mogą z powodzeniem wykonywać fotografie w ciemności, w świe­tle podczerwonym. Niezbędna jest do tego lampa błyskowa, przed której reflektorem umieszczamy filtr dla podczerwieni. Przechodzą przez niego i dochodzą do fotografowanego obiektu tylko niewidoczne dla oka ludz­kiego, promienie podczerwone. W aparacie znajduje się film czuły na pro­mieniowanie podczerwone. Jako źródła promieniowania powinniśmy uży­wać lampy błyskowej spaleniowej, a nie wyładowczej. Lampa błyskowa wyładowcza ma zbyt mały udział promieniowania podczerwonego w sto­sunku do całej ilości promieniowania. Przy zastosowaniu podanych niżej filtrów i dostępnych w handlu filmów czułych na promieniowanie pod­czerwone otrzymuje się czułości wynoszące ok. 9 do 10 DIN (- 268). Do­brze jest stosować filtr Orwo z oznaczeniem Infrarotfilter 583, o wymia­rach do 120X120 mm przymocowany do szkła za pomocą kleju. Filtr ten pod postacią folii ma wymiary do 240X300 mm. Folie po oczyszczeniu z kurzu umieszczamy między dwiema szklanymi Płytkami, których krawędzie łączymy. Tak przygotowany filtr przymoco­wujemy gumką do reflektora, lub też podczas wykonywania zdjęć przy świetle dziennym umieszczamy go przed aparatem fotograficznym, jeśli Pozwala na to jakość szybek szklanych. Przy użyciu filmu czułego na światło podczerwone (np. Infrarapid) można przy świetle słonecznym robić zdjęcia, które sprawiają wrażenie wykona­nych przy świetle księżyca, ponieważ czerwień, żółcień i zieleń będą wy­chodziły jaśniej, a kolor niebieski zostanie skopiowany na papierze foto­graficznym niemal jako czerń. Opisany filtr nadaje się również do wyko­nywania zdjęć z dużej odległości i przy zamgleniu. Wyzwalacz fotoelektryczny ma także znaczenie w fotografii technicznej.Zasadę działania wyzwalacza fotoelektrycznego przedstawiono na - 269a. Strumień światła żarówki pada na fotoprzetwornik. Jeżeli strumień światła zostanie przerwany przez obiekt, znajdujący się pomiędzy lampą i tym elementem, wówczas wzmacniacz uruchamia przekaźnik, który w następ­nej kolejności może uruchomić lampą błyskową lub jakieś inne urzą­dzenie. Podczas wykonywania zdjęć w świetle dziennym przy krótkich zaporach świetlnych, można zastosować wiązkę światła wychodzącą z przesłoniętej lampy. Jeżeli odległość wynosi więcej niż 50 cm, wówczas światło to trzeba skupić . W tym celu za źródłem światła umieszczamy parabo­liczne lustro, które rzuca w przybliżeniu równoległy strumień światła na układ soczewek. Przy prostszych układach często zamiast tych soczewek stosujemy stosunkowo dużą przysłonę. Wtedy możemy zamontować tylko jedną soczewkę skupiającą, w której ognisku umieszczamy fotoprzetwornik. Za pomocą 10 kii potencjometru tak nastawiamy ten układ, że gdy pada nań światło przekaźnik jeszcze nie zostaje przyciągnięty. Przerwanie stru­mienia światła powoduje zwiększenie wartości fotoopornika natomiast maleje potencjał ujemny na bazie pierwszego tranzystora i wówczas zostaje on zablokowany. Dzięki temu przez drugi tranzystor przepływa więcej prądu, co powoduje przyciągnięcie przekaźnika. Zestyki przekaźnika zwie­rają układ wyzwalacza aparatu. Fotoopornik ma dość dużą bezwładność i dlatego opisany układ nadaje się. jedynie do wolno poruszających się obiektów. Do fotografowania obiektów poruszających się szybciej zamiast fotooporników stosuje się fotodiody. Zastosowanie przekaźnika o małej oporności wewnętrznej jest możliwe wówczas, gdy z fotodiodą połączymy go tak, jak pokazano na Jeżeli padające światło jest dość silne, wówczas w układzie pokazanym na zamiast fotodiody można zastosować fotoogniwo pochodzące na przykład ze światłomierza.Udoskonalenie rzutnika stereoskopowego Belplascus V Urządzenie to jest przystosowanego projekcji z odległości 2,5 m i otrzy­muje się wówczas obraz o maksymalnych wymiarach 1,00X0,80 m. Przy większej odległości obraz jest zbyt ciemny. Dzięki przebudowie rzutnika można tę sytuację zmienić. Oryginalny rzutnik składa się z dwu lamp projekcyjnych 220 V/100 W, które należy wymienić na lampy o większej luminacji, najlepiej halogeno­we. W porównaniu z normalnymi lampami projekcyjnymi mają one znacz­nie większe natężenie promieniowania przy mniejszej powierzchni włókna, są małe, a ponadto w czasie eksploatacji ich bańki nie ulegają zaciemnie­niu. Za pomocą lamp 24 V/150 W można uzyskać bardzo duży Wzrost jasności obrazu, ale podłączenie ich do sieci wymaga zastosowania odpo­wiedniego transformatora. Ponieważ podczas projekcji następuje wydzie­lanie dużych ilości ciepła, lampy muszą być chłodzone wentylatorem. Przebudowę projektora zaczynamy od zaopatrzenia się w niezbędne ele­menty konstrukcyjne, tzn.: 2 lampy halogenowe o parametrach elektrycznych 24 V/150 W 2 oprawki ceramiczne z cokołami dwukołkowymi; transformator, który musi mieć wtórne uzwojenie o mocy 300 W przy 24 V lub dwa transformatory M 102 b po 150 W 2 filtry cieplne, których zastosowanie przy obydwu strumieniach światła zapobiega szkodliwemu wpływowi wysokiej temperatury na przezrocza i klejone warstwy obiektywu. Oprawki do lamp można wykonać samodzielnie (zob. poprzedni rozdział i. Jednak ze względu na to, że przez każdą z lamp płynie prąd o natężeniu ponad 6 A i wydziela się przy tym duża ilość ciepła, wyklu­czone jest użycie takich tworzyw jak PCW lub tekstolit Po zgromadzeniu wszystkich elementów konstrukcyjnych, odkręcamy śru­by mocujące i wyjmujemy z rzutnika lampy oraz oprawki. W uchwyt oprawki wkładamy kawałek rurki wykonanej np. z duraluminium Pokazano dwa rodzaje rurek. Z propozycji przedstawionej na ko­rzystamy wówczas, gdy dysponujemy rurkami o grubości ścianek 1,5— 3,5 mm, natomiast przykład pokazany na nadaje się do rurek o gru­bości ścianek większej lub równej 4 mm. Zamontowanie tych rurek umoż­liwi później ustalenie pozycji włókna zarówno w kierunku osi lampy, jak również w kierunku obrotu. Płytki lub kątownik służą do umocowania oprawek ceramicznych. Należy tak dobrać wymiary obydwu płytek, lub kątownika, ażeby po montażu włókno lampy znalazło się w środku krzywizny lustra wklęsłego o promieniu ok. 32 mm. Pozwala to na całkowite wykorzystanie wzrostu intensywności światła na skutek prawidłowego jego odbicia. Koń­ce linek (o przekroju minimum 1 mm*) służących do elektrycznego podłą­czenia lamp, muszą być pokryte cyną. Ze względu na znaczne ilości wy­ dzielającego się ciepła (natężenie płynącego prądu przekracza 6 A) końce drutów w miejscach połączenia z zaciskami, mają tendencję do utleniania się. Można temu zapobiec wlutowując końce drutów w małe mosiężne ru-reczki. Jeżeli rzutnik chcemy wykorzystać do projekcji z odległości np.: 4 m, wówczas musimy zwiększyć odległość osi obydwu obiektywów o oko­ło 1 mm. Można to uzyskać przez obustronne przesunięcie obiektywów na przykręcanych śrubami kołnierzach, w których, jeśli zaistnieje potrze­ba, wiercimy nieco większe otwory lub je podpiłowujemy.Zasada konstrukcji kasety opadowej jest związana z pewnym ograniczeniem minimalnej wysokości osi optycznych nad deską podstawy (część 7). Dla Pojedynczych przezroczy wynosi ona (x+75 mm), natomiast przy projekcji stereoskopowej (x + 61,5 mm). Wprawdzie wymiar x moż­na pominąć, jednakże wtedy wysokość konstrukcji zależy od urządzenie opadowego. Jeżeli chcemy mieć niską konstrukcję, wówczas musimy ko­rzystać ze zwykłego urządzenia do zmiany przezroczy przedstawionego na Obydwa elementy przesuwne wykonane są z blachy, do której Przymocowano sklejone ze sobą prowadnice z płytek PCW. Warunkiem trwałego sklejenia jest uprzednie odtłuszczenie łączonych powierzchni. Na - 252 pokazano mechanizm dociskowy przezroczy, który jest odmianą analogicznego mechanizmu pokazanego uprzednio na . Część I jest ułożyskowana obrotowo w punkcie O (np. na gwincie śruby M3 umieszczonej w płycie podstawy lub pokrywy) i przytrzymywana przez sprężynę w żądanym położeniu. Dociska ona ramkę przezroczy zarów­no pojedynczych, jak i stereoskopowych — podwójnych, w kierunku do prze-suwki na zewnątrz. Aby nie zaczepiać o powierzchnię wykładziny II i III w przesuwce, część I musi mieć dostateczną odległość od dolnej płyty pro­wadzącej, co uzyskuje się stosując podkładki. Rzutnik stereoskopowy jest wioną parowo, jednak ze względu na szam,*™ >we,nt)'lator» usta-walcowy, którego wirnik ustewly ŁŁŁ jaTko/o"^ Wen'y""°r przyrządem, który przy stosunkowo małej objętości ma dużą moc wynoszącą 300 W i dlatego podczas pracy bardzo silnie się nagrzewa. Należy o tym pamiętać nie tylko przy doborze materiałów (np. nie powinno się stosować kabli izolowanych PCW), ale również przy konstruowaniu obudowy lampy i wywietrzników. Aby na drodze przepływu powietrza nie stawiać niepo­trzebnych przeszkód, należy zastosować zasadę pokazaną nai spraw­dzoną w przemyśle. Ponadto stosujemy wentylator, który powinien przedmu­chiwać powietrze od dołu przez obudowę lampy. Sposób jego umieszczenia przedstawiono na . Pod płytą stołeczka, która stanowi podstawkę W tym celu przy jednym z obiektywów (np. prawym) na elemencie 11 zamontowujemy sprężynę rozciągową, która utrzymuje płytę po­laryzacyjną w jej położeniu krańcowym (zasada wyłącznika przechylne­go). Poza tym musimy mieć możliwość oddzielnego włączania obydwu lamp i dlatego powinniśmy zastosować dwa oddzielne transformatory po 150 W. Ponadto uchwyt przezroczy powinien być dostosowany do obydwu rodzajów projekcji. Do projekcji stereoskopowej możemy wykorzystać tzw. kasetę opadową, w której przezrocze przechodzi od góry do dołu przez strumień światła. Sklejona z kilku warstw PCW płytka, której konstrukcję i wymiary przedstawiono na - 251, nadaje się zarówno do pracy z obrazem pojedyn­czym, jak i z obrazem stereoskopowym. Sprężyny dociskające przezrocze wykonujemy z brązu lub przystosowujemy sprężyny od zegarka poprzez odpowiednie ich wygięcie , a po wygięciu zahartowa­nie przez zanurzenie w zimnej wodzie. Ciepłe (nie gorące!) sprężyny przymocowujemy do płytek 4 i 8. Pomijając sprężyny oraz skośne ścięcia, elementy 1 i 4 oraz 5 i 8 są takie same. Uchwyt przezroczy przymocowujemy do części 21 do której zwrócony jest częścią 8. W przypadku obrazów stereoskopowych ze wzglę­du na duże przekątne przezroczy wynoszące 43 mm (w porównaniu do 39 mm przy formacie 24X30 mm) należy je ustawić o ok. 0,1 «fp bliżej konden­sora, ponieważ to stanowi warunek pełnego wykorzystania światła